Waarom de leider in de AI-race nog geen winnaar is
OpenAI domineert de AI-race, maar dominantie vandaag is geen garantie voor morgen. Wat Yahoo, Nokia en BlackBerry ons leren over concurrentie.
Kort gezegd: OpenAI lijkt de onbetwiste koploper in AI, maar analist Noah Smith waarschuwt dat vroege marktleiders niet automatisch winnaars worden. Hoge variabele kosten, commoditisering en afhankelijkheid van hardwarepartners maken het bedrijf kwetsbaar. Voor organisaties die strategische keuzes maken over AI, is de les: bouw niet je hele AI-strategie op één leverancier.
De argumenten van Noah Smith
In zijn analyse "What if AI succeeds but OpenAI fails" stelt Noah Smith dat beleggers momenteel handelen alsof OpenAI onvermijdelijk AGI bereikt en daarmee alle concurrentie wegvaagt, een soort Pascal's Wager waarbij het bedrijf de markt wint of helemaal verdwijnt. Smith vindt dat scenario onrealistisch als businessmodel.
Zijn concrete zorgen: hoge variabele kosten die meeschalen met gebruik, gebrek aan verticale integratie (OpenAI is afhankelijk van Nvidia en Microsoft), en snelle commoditisering van frontier-modellen. Anthropic, Google en DeepSeek investeren minstens zo zwaar.
Wat de tech-geschiedenis laat zien
Smith trekt parallellen met bedrijven die hun vroege voorsprong verloren: Yahoo in zoeken, Nokia en BlackBerry in mobiel, Studebaker in auto's. Telkens hetzelfde patroon: de eerste partij bouwt een enorme gebruikersbasis, maar concurrenten nemen de markt over zodra de technologie gestandaardiseerd raakt.
Dat dit patroon ook op AI van toepassing is, is niet vergezocht. OpenAI draaide eind 2025 al op twintig miljard omzet, maar de operationele kosten schalen bijna even hard mee. Tegelijk legt OpenAI zelf de nadruk op praktische adoptie, een signaal dat het bedrijf worstelt met het omzetten van technologie in duurzame klantwaarde.
Wekelijkse inzichten in je mail.
Dilemma's, doorbraken en blinde vlekken uit onze AI-praktijk.
Wat het voor jou betekent
Voor organisaties die hun AI-strategie bouwen, is dit een les in governance en regie. Een paar praktische implicaties.
Kies waar mogelijk voor architecturen die niet vastzitten aan één leverancier. Model-agnostische implementaties, via open protocollen of via een orchestratielaag, houden je opties open. Reken niet op de huidige marktleider voor 2030. De kans is reëel dat het landschap er dan anders uitziet. En maak contracten met AI-leveranciers korter dan je gewend bent bij traditionele SaaS, want pricing en functionaliteit verschuiven snel.
De vraag is niet of OpenAI overleeft, maar hoe afhankelijk je organisatie wil zijn van het antwoord op die vraag. Lees meer over OpenAI in onze kennisbank, of plan een kennismaking in om te sparren over een leveranciersagnostische AI-strategie.
